نسبت به همه كس قبيح باشد زياده از اين دادن چون خود حرمت خود را نگذاشته‌اند و اظهر آنست كه چون سايلان آن زمان همه سنى بوده‌اند مگر نادرى كه شيعه باشند بنا بر اين زياده بر اين تضيع مال است نظر به ايشان و در زمان ايشان شيعيان نمىگذاشتند كه شيعه محتاج شود . و در حسن كالصحيح منقول است از سدير كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه سايل را چيزى مىدهم و نمىدانم كه مسلمانست يا كافر يعنى ناصبى حضرت فرمودند بده كسى را كه ندانى كه دوست دار اهل بيت است يا دشمن ايشان زيرا كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه به مردمان سخن بگوئيد يعنى اعتقاد كفر مكنيد تا كفر ايشان ظاهر نشود يا تقيه كنيد از ايشان اما دشمنان اهل البيت را چيزى مدهيد و همچنين جمعى را كه از علماء غير نواصب باشند مثل علماء زيديه يا واقفيه يا سنى كه دوست دار اهل بيت باشند كه مستضعفانند توان چيزى دادن تا شايد كه به احسان تاليف قلوب ايشان شود و شيعه شوند ( و روى الوصّافي عن ابى جعفر صلوات الله عليه قال كان فيما ناجى الله عزّ و جلّ به موسى عليه السّلام انّه قال يا موسى اكرم السّائل ببذل يسير او بردّ جميل انّه ياتيك من ليس بإنس و لا جان ملائكة من ملائكة الرّحمن يبلونك فيما خوّلتك و يسالونك فيما نوّلتك فانظر كيف أنت صانع يا ابن عمران ) ( 1 ) در موثق كالصحيح منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه فرمودند كه در جمله آن چيزهايى كه حق سبحانه و تعالى راز گفت با حضرت موسى عليه السلام اين بود و حديث مناجات حضرت موسى را در